Jetlag

Het is 4 uur ‘s nachts. Ik wil slapen, maar kan het niet.

Als deze reis me tot dusver iets geleerd heeft, dan is dat dat ik niet immuun ben voor de gevolgen van jetlag. Het is 4 uur ‘s nachts terwijl ik dit stukje uittik terwijl ik me doodmoe voel, maar klaarwakker ben.

Ik dacht altijd dat ik immuun was voor jetlag. Ik ben twee keer eerder op vakantie naar Japan geweest, en beide keren heb ik eigenlijk geen last gehad van jetlag. Of in elk geval niet zoveel als dat ik nu heb. Misschien dat het gekomen is doordat ik koffie heb gedronken in het vliegtuig; blijkbaar kan dat jetlag verergeren. Ik ben moe, maar wakker. Ik heb ontzettende honger, maar ben misselijk en heb geen enkele eetlust. Mijn lichaam worstelt met het verschil in tijdzones, en ik wil gewoon slapen.

“Het gaat vanzelf over” is de algemeen bekende kuur tegen jetlag. “Wees overdag actief en vang veel daglicht”. Dat is het plan voor morgen (of, nou, vandaag eigenlijk). Ik ga de stad in, wat meer spulletjes kopen en dingen zien. Dit weliswaar op een paar uurtjes slaap, maar ik hoop dat ik aan het einde van de dag zo moe ben dat ik rond een uurtje of 10-11 als een blok in slaap val, en dan op een normale tijd op kan staan.

Gelukkig heb ik er de tijd voor..

 

Ik kan nu net zo goed even een kort dagverslagje ophangen. Heb nu toch niet zoveel beters te doen, haha.

Het was een vrij simpele dag. Ik had eigenlijk naar het gemeentehuis willen gaan om mijn residence card te laten registreren (dat moet binnen twee weken), maar ik had de energie niet om mezelf hard te maken voor meer bureacratie. In plaats daarvan heb ik het rustig aan gedaan.

Ik heb boodschappen gedaan. Er is een tweetal supermarkten op loopafstand van het gebouw, dus dat is fijn. Ik heb essentiele dingen zoals schoonmaakmiddelen, keuken- en toiletpapier, haargel, water (het water uit de kraan is goed te drinken, maar heeft een chloorig smaakje 😢), vers fruit, en ontbijt (melk en cereal!!) gekocht.

Verder heb ik het reisverslag (de vorige blogpost) getypt, een klein beetje gehuild (depressie is blijkbaar ook een symptoom van jetlag), en een beetje gegamed. Toen, tegen een uur of 11 besloot ik om mijn ‘standaard’ slaapritueel te doen: hersendood filmpjes kijken op m’n telefoon in bed en memes scrollen op Telegram tot ik zo’n beetje in slaap val.

Probleem? De slaap kwam maar niet. En hij bleef maar niet komen. Om 2 uur besloot ik om nog maar een paar filmpjes te kijken ofzo. Hielp niks. Toen, rond 4 uur zag ik wat vrienden online op Discord, dus heb ik daar maar even mee gekletst en een potje League mee gespeeld (League of Legends met een trackpad is NIET aan te raden).

Het is inmiddels 5 uur. Ik ga nog een keer proberen te slapen, maar ik zet de wekker op 10 uur. Weinig slaap is beter dan geen.

おやすみなさい。(Welterusten)

Vorige
Vorige

Herstel

Volgende
Volgende

Vertrek.