Reis(t)

Zoals jullie ongetwijfeld weten, eten ze hier in het verre Oosten heel erg veel rijst. Die kleine witte korrels die je tussen je chili con carne vindt en die het gros van je nasi uitmaken. Waar wij in het koude Nederland vooral aardappels als “staple food” (hoofdvoedsel?) hebben, hebben ze hier dus rijst. Een maaltijdje AGV (Aardappels, Groente, Vlees) zit er dan ook niet echt in hier, maar eerder een RGV’tje!

Hoewel ik zelf in het begin een beetje aarzelend was over het constant eten van rijst, ben ik ondertussen aardig gewend aan de bleke staafjes bij het grootste deel van mijn maaltijden. Ook gebruik ik het steeds vaker bij het koken van mijn eigen voer. Het wordt vooral gebruikt als een vulmiddel. De vlees en groente is voor erbij, maar de rijst is waar je je uiteindelijk vol mee eet. Ik kook dan ook steeds meer en meer rijst 😅

Laat me jullie voorstellen aan mijn nieuwe grootste vriend in de keuken: de rijstkoker!

Sommigen van jullie weten ongetwijfeld al wat een rijstkoker is, en die mensen kunnen de komende paar paragrafen net zo goed overslaan. Maar voor degenen voor wie dit nieuw is, maak kennis!

Wat dit apparaatje doet? De naam verklapt het misschien al, maar hij kookt rijst! En dat is het enige waar hij voor is. In Nederland gooien we onze rijst in een pan ruim kokend water en zetten we een timertje, waarna we met gevaar voor eigen leven de pan water moeten afgieten. Dat is met een rijstkoker gelukkig wel anders!

Maar voordat ik jullie laat zien hoe rijst koken in Japan te werk gaat, hebben we eerst rijst nodig.

Dit is rijst! 5 kilo om precies te zijn. De supermarkt heel hier een half gangpad vol met dit soort grote zakken rijst.

Ik ben ondertussen aardig goed geworden in het met-het-oog-schatten-hoeveel-rijst-ik-nodig-heb! Maar voordat we de rijst koken, moet hij eerst gewassen worden. Er zit namelijk een soort stijfselig laagje op de rijst dat er af moet. Waarschijnlijk tegen vocht, schimmel en ongediertje? Ik weet het eerlijk gezegd niet.

Ik giet simpelweg wat water in het pannetje, zwier dat een beetje rond om en tussen mijn vingers, en giet het dan af. Zoals je kan zien wordt het water een beetje “melkig”. Na ongeveer 3x wassen is de troebeligheid grotendeels weg.

Hierna is het proces simpel: Ik verdeel de rijst enigszins gelijk over de bodem, en zet mijn wijsvinger voorzichtig boven op de rijst. Daarna vul ik water bij tot het niveau ongeveer driekwart tot mijn eerste knokkel is (ik heb lange vingers). Meer water is niet nodig (geen pan vol, dus!). Vervolgens zet ik het pannetje simpelweg in de rijstkoker, en zet ik hem aan!

Nu is het slechts een kwestie van wachten. De koker neemt geen pitje in beslag, dus ik kan het volledige fornuis gebruiken om de rest van mijn maaltijd te koken! De rijstkoker kookt de rijst vanzelf gaar, en verdampt al het water in het pannetje, dus ik hoef het niet eens af te gieten! Ik schep het zo uit het pannetje wanneer het klaar is!

Nadat de rijst klaar is druk ik op een ander knopje om de rijst warm te houden. Dit kookt hem niet zo hard door, maar houdt hem alleen warm. Wat een groot verschil is met de rijst die we in Nederland vooral gebruiken is dat de korrel vrij klein is, en erg plakkerig wordt wanneer hij gaar is!

Ik ben erg gek op dit apparaatje! Het duurt wat langer voor de rijst klaar is, maar zolang je daar rekening mee houdt bij het koken is er niks aan de hand. Rijst is ontzettend veelvoudig, en ik experimenteer meer en meer met allerlei vreemde combinaties! Ik ben geen sterrenchef, dus soms zijn de dingen die ik maak niet te vreten, maar al doende leert men, toch?


Dan het tweede deel van deze blogpost!

Het is een tijdje geleden sinds mijn vorige, dus er is weer het een en ander gebeurd. Om mezelf tijd te besparen zal ik ze in een rap tempo opnoemen:

  • Ik ben naar de kapper geweest! Ik was een beetje nerveus, maar de man heeft echt heel goed werk verricht! Normaal gesproken zit mijn haar voor geen meter de eerste week of twee na het knippen, maar het zat en zit uitstekend! Verder heeft ie het gewassen, en heeft ie me een schoudermassage gegeven..?? Voor 3000 yen! (ongeveer 18euro) Fantastisch!

  • Ik ga nog steeds standaard naar de gym. Ik merk slechts weinig verschil met hoeveel ik vooruit ga, maar ik heb wel het gevoel dat mijn spieren wat groeien 👀

  • Ik heb meegedaan met een tweetal kaartspel-evenementen, volledig in het Japans. Dus dat was even zwoegen, maar beide keren heb ik er 2 gewonnen en 1 verloren! Best redelijk dacht ik zo!

  • Ik heb nog een aanvaring gehad met een kakkerlak! 💀 Ik had vallen gekocht, maar vond hem de volgende dag weer in mijn voorraadkast. Dit keer met dodelijke gevolgen (voor hem).

  • Ik heb vol schaamte bij de MacDonald’s gegeten. Verrassend(?) genoeg smaakte het exact hetzelfde als in Nederland! (Maar dan vele malen goedkoper)

  • Het is hartje zomer, dus de cicada’s zijn er! Voor degenen die ze niet kennen, dit zijn grote insecten die een hels kabaal maken! Ik erger me er niet aan, hoor. Het geluid hoort nou eenmaal bij Japan, en het komt ook veel voor in anime en films enzo.

  • Ben een paar keer wezen drinken met Roland in Umeda (een district in Osaka). Toffe gozer.

Tot slot nog een verklaring voor de titel van de post. Ik ga nog een keer op reis! Morgen (31/07) vertrek ik voor een week richting Hiroshima, waarbij ik onderweg stop in Okayama, Kurashiki en Onimichi.

De naam Hiroshima doet vast een belletje rinkelen. Het is namelijk een van de twee steden waar de Verenigde Staten op 6 augustus 1945 een atoombom lieten vallen, waarna Japan zich overgaf. Ik wil op 6 augustus in Hiroshima zijn om mijn eer te betuigen. En ach, als ik dan toch ga, kan ik net zo goed wat mooie plekje onderweg bekijken!

Ik ga sowieso met de shinkansen (hogesnelheidstrein) naar Okayama, en vanuit Hiroshima terug naar Osaka. Hoe ik verder tussen de steden reis vogel ik onderweg wel uit. Ik hoop dat het weer een beetje meevalt. Het is hier namelijk bloedheet. Het kwik is al twee weken niet onder de 30 graden geweest; ook ‘s nachts niet! Ik neem in ieder geval een flinke fles zonnebrand mee. Verder ga ik zeker licht reizen, dus met alleen een rugtas met weinig kleding. Ervaring heeft me geleerd dat het veel praktischer is om een keer extra te wassen, dan met een koffer te gaan zeulen.

Uiteraard zal ik een reisverslagje schrijven, dus kijk daar maar vast naar uit! Tot de volgende keer!

Vorige
Vorige

Solo - Okayama

Volgende
Volgende

2 Maanden